En wij maar denken dat we het koudste gehad hadden! Mannekes, dat is hier de moeite geweest. – 38°C !!! En wat zou de gevoelstemperatuur dan niet geweest zijn?
We zijn er nog niet helemaal uit of de verlaten straten te wijten zijn aan feestdagen of aan de ongelooflijke dodende koude. 1 januari, helemaal klaar om het nieuwe jaar in het park van Karaganda in te zetten met een leuke wandeling.
Er is geen kat op straat , behalve een als poolreizigers uitziende Wim en Stien met hun 2,5 jarige in de buggy die ocharme letterlijk na 15 seconden uit de bus te zijn gestapt begint te wenen van de kou. Onze uitgeademde lucht bevriest onmiddellijk op de buitenkant van onze sjaal. Onze wimpers slaan wit uit. Het doet pijn.
We voelen ons slechte ouders en vluchten de City Mall in. We worden aangesproken door een Kazach die ons als oefenbasis voor zijn Engels gebruikt. We drinken samen thee, hebben het over cultuurverschillen, taalproblemen, eetgewoonten, lonen en werkomstandigheden. Het is leuk met een ‘local’ te praten. We wisselen telefoonnummers uit. Janne zit ondertussen weer in de binnenspeeltuin, waar ze haar al kennen. Ze overwint al haar angsten en kan nu al overal alleen op. Ze is apetrots. Wij nog meer.
Zondag, 2 januari is circusdag. We spreken om 11u15 af aan de ingang van het circus met Veerle, een sympathieke Belgische die een zoontje uit het weeshuis adopteert. Onze Jef zit in het babyhuis, waar kindjes tot 4 à 5 jaar blijven. Van 4 tot 16 jaar gaan ze naar het weeshuis. En erna wordt er voor hun een appartement gezocht. En daarna…. ? Het klikt tussen Janne en Veerle. Janne heeft er een nieuwe vriendin bij.
Veel verklede kindjes, de een al kitscheriger dan de ander. We zien acrobaten op hun - volgens Janne- ‘schommel’, honden op een fiets en op een glijbaan, een aap met kleren aan, een nepdraak en wat goocheltrucjes waar we zelf niet goed aan uit kunnen. Janne ziet de Kazachse vlag, herkent sommige Russische woorden tussen het vele onverstaanbare gepresenteer en is onder de indruk van de sterren op het plafond. Maar bovenal is ze niks op haar gemak na het optreden van de aap.
“Komt de aap nog terug? Waar is die nu? Komt de aap nog? Ik wil weg. …” Ze praat achteraf nog over het optreden van de nepdraak en de aap en over de lekstok die ze heeft gekregen. En buiten mag ze nog even met mama op de slee zitten. Ze vindt het allemaal geweldig.
We gaan nog gezellig wat drinken met Veerle. Janne is ondertussen superflink. Als we om 16u30 in bus nummer ‘45’ naar ons appartement rijden, voelen we ons even heel erg verbonden met België. We zitten in een bus van ‘De Lijn’ waarin vermeld staat dat we niet aan de noodrem mogen trekken omdat we anders een boete van 1000 Frank moeten betalen. Wie weet hebben we er thuis ook ooit in gezeten?
Vandaag was het een leuk weerzien met onze Jef na 2,5 dag pauze. We zijn even, samen met hem zijn ruimte uitgeglipt om foto’s te maken van de keuken. Het is een “lichtjes” gedateerde keuken, met grote ketels, oude weegschalen, grote ovens en twee badkuipen. Het blijft een vraag wat die badkuipen in de keuken doen. Het eten draagt vandaag het kwaliteitslabel van dokter ‘Love’, de sympathiekste van de hoop en net toevallig Jefs dokter. Blijkbaar wordt het eten alle dagen voorgeproefd.
Na thuiskomst heb ik, Stien een mail gekregen die me even helemaal down to earth brengt. Ik ben ondersteboven en wens mijn vrienden veel moed voor zaterdag. Ik denk aan jullie. Ik denk aan Jan. Janne troost me, zoals ze dat zo mooi doet.
We zijn helemaal klaar om onze 4de week in Karaganda te starten.
Aan de studenten van de KHLim: goed studeren! Geef er een lap op, dan komt dat allemaal in orde! Ik duim van op afstand, maar dan ook wel heel hard.
Dikke kussen, mama, papa, Janne en bijna Jef
 |
| De '45' van Karaganda. Ver van huis, maar toch zo dichtbij. |
 |
| Even bijslapen in de gang |
 |
| Jannes grote angst |
 |
| Mozart in de lucht |
 |
| De clowns |
 |
| Janne met mama in de slee |
 |
| Janneke deugniet |
 |
| Piepekoe Veerle |
 |
| Reclame op de hoofdstraat |
 |
| Ons appartement (links) |
 |
| Bevroren wimpers |
 |
| Poolreiziger 1 |
 |
| Poolreiziger 2 |
 |
| Poolreiziger 3 |
 |
| Ravotten met broer Jef |
 |
| Alweer bouletten |
 |
| Inspectie door dokter Love |
 |
| Kazachse potterie |
5 opmerkingen:
Hallo poolreizigers
Wat zien jullie er zalig ingeduffeld uit. Toen ik de foto van Wim zag, kwam spontaan de slogan "schaaat, staat de Bokma koud?" in mij naar boven. Amai, amai, dat moet bibberen zijn. Ik krijg het al houd gewoon van de foto's te zien.
Zalig die bus van de Lijn. Hing er ook nog lekker, Belgische kauwgom onder de zetels?
Het circus zag er leuk uit. Groot gelijk hoor Janne, dat je die aap niet echt vertrouwd, want wat zijn dat toch gekke dieren hé?!
Nog veel succes ginder!
Groetjes
Hendrikje
Beste Wim, Stien en Janne,
geloof het of niet maar ik heb morgenvoormiddag een afspraak bij De Lijn met diegenen die verantwoordelijk zijn voor de verkoop van de afgeschreven voertuigen. Ik heb de foto al op mijn flaptop gezwierd en ga hem dus morgen gewoon beamen tijdens mijn eerste meeting. Zo kan ik jullie in een volgende reactie misschien laten weten hoe oud het voertuig is, welke lijnen in Vlaanderen bediend zijn met dit specifiek voertuig enzovoort. Wat wel al zeker is: -12°is de laagste temperatuur waarmee dit voertuig bij ons te maken heeft gehad (klein bier natuurlijk in vergelijking met -38° die jullie trotseren). Wat ook zeker is: de gordijntjes die ik op de foto zie behoren niet tot de standaard-uitrusting bij De Lijn, ik vraag me trouwens af of die daar in Kazachstan gewassen worden en zo ja, wie er verantwoordelijk is voor het wassen van de bus-gordijntjes. Ik stel voor dat we dus een billateraal onderzoek starten: ik in het land van oorsprong naar de leeftijd van het voertuig, jullie daarginds naar het doel en de wasbeurten van de gordijntjes. Heel veel groetjes en tot binnenkort op jullie fantastische blog !
lieve Stien, Wim en Janne,
Proficiat met jullie nieuwe broertje Jef. Weer een mooi verhaal!
Hopelijk kunnen jullie hem snel meebrengen naar ons exotisch landje.
veel succes nog.
groetjes Stan, Goele, Liv en Finn
DR. LOVE mijn hart wordt warm als ik haar zie!!! Wat zou ze nogal kijken naar onze Boaz!!! Doe haar veel groetjes van Azamat! Amaai zo koud dat jullie daardoor gaan in zo'n weer brrrrr zou er geen zin in hebben hoor!
Groetjes hoor daar aan allemaal van ons!!!
Virginie, Mike en Boaz
Eerst en vooral beste wensen voor 2011. Het jaar kon voor jullie niet beter starten! Met Jef er (bijna) bij!
Allé, gaan jullie al week 4 in? Het gaat toch lekker vooruit! Straks bindingsperiode gedaan, afspraak met de rechtbank,... . Prima!
Als ik die keuken bekijk denk ik dat ze in Pavlodar ook zo ene moeten gehad hebben want Sasha vond de keuken ginds héél groot en lelijk en het eten saai!
Lang leven de Belgische kost (al mag het na de feesten wel wat minder nu).
We denken elke dag aan jullie en dan zitten we samen aan tafel en onze vaste zin is dan:"hoe zou het met Wim, Stien en Janne zijn? Nog iets gehoord? gelezen?"
geniet nog maar verder want deze weken samen zijn uniek!
vele groetjes,
Marie-Rose, Lieven, Thelma, Wout en Sasha
Een reactie posten