Jefs dagelijks leven

Wat doet een 16 maanden oude jongen de hele dag in het Babyhuis?

Terwijl wij ons hier om 6u30 nog eens lekker omdraaien in bed, wordt onze Jef al gewassen en aangekleed. Hiervoor worden de mooiste kleren uit de kast gehaald, zoals op sommige foto’s zichtbaar is. We zijn dagelijks getuige van indrukwekkende fashion statements.

Om 8u begint het ontbijt, waarna ‘de les’ begint, tot 10u. De les? Elke voormiddag komt een fysiotherapeut, logopedist, ergotherapeut of een verzorgster educatieve spelen met de kindjes doen. Ze worden mentaal en motorisch uitgedaagd aan de hand van spelletjes, om hun ontwikkeling te stimuleren. Hiervoor wordt het speelgoed gebruikt dat in de kasten staat. We begrijpen nu waarom ze daar zo beschermend mee omgaan. En wij maar in de kasten neuzen, op zoek naar nieuwe uitdagingen. Die onbeschofte Belgen!

Om 10u krijgen ze wat lekkers, een koek, yoghurt, fruit of een boterham.

En dan mogen ze ‘vrij spelen’, wat erop neerkomt dat ze tot 12u ruziemaken, over elkaar vallen, elkaars speelgoed afpakken, bovenop de reuzeberen in slaap vallen, elkaar schoenen uittrekken, de snottebellen uit elkaars neus peuteren, … We bewonderen het geduld van de verzorgsters.

Het is indrukwekkend wat een discipline ze daar hebben. Er wordt in het Russisch wat gebrabbeld, en dan zie je opeens al die kleine Kazachjes het speelgoed opruimen. Alle beertjes, auto’s, blokken, potjes en ander speelgoed worden door de kindjes zelf in de zakken en kasten gezet. Wij vallen om van verbazing en bewondering. Zelfs onze 2 kindjes helpen opruimen! We hebben ons voorgenomen de Russische commando’s uit het hoofd te leren. Luisteren zullen ze!

En dan gaan ze allemaal gehoorzaam en stil op hun stoeltjes aan tafel zitten. Ze wachten braaf tot het eten komt. Zelfs onze Jef. Soms zie je er eentje opeens rondlopen (meestal onze Jef). Er is dan maar 1 woord nodig om die op zijn plaats te krijgen. Indrukwekkend. Ze eten allemaal alles op: soep, brood, een vol bord warm eten en een beker ‘compot’, een soort appelbessensap. Het eten is vers en lekker, maar wel erg weinig gevarieerd. De basisingrediënten zijn alle dagen gehakt, wortelen en witte kool. Soms eens met puree, dan met rijst en dan met linzen. Maar voor de rest is alles hetzelfde. En dat de eerste jaren van je leven alle dagen!

Sinds wij er zijn, mag Jef met ons eten in de kleine ruimte langs zijn speelruimte. De laatste dagen begint hij zich zo goed te voelen bij ons, dat wij niks meer te zeggen hebben tijdens het eten. Hij wringt zich los uit onze wurggreep, rent lachend rond, eet amper iets, grommelt dan weer wat, gooit zich op de grond, komt af en toe weer even een hap eten, heeft de lol van zijn leven,… Een groot verschil met zijn (bijna) gehoorzaamheid in zijn groepje.

De verzorgsters zeggen dat het bij ieder kindje hetzelfde verhaal is. Hun karakter komt pas echt tot uiting als ze uit de leefgroep worden gehaald, zoals dat nu bij Jef merkbaar is. Onze Jef heeft dus een stevig karakter. Dat is duidelijk. Maar we hadden ook niet anders gewild. Geef ons maar een brok energie. Mochten we het even niet aankunnen, kunnen we hem nog altijd naar de buren brengen. Die hebben ervaring zat! 

Na het eten, staan ze allemaal op en stappen ze naar de badkamer, waar ze samen in een kringetje op het potje gaan. Het is een vertederend en schattig zicht als je ze zo ziet vertrekken naar de potjes. En daar zitten ze dan braaf pipi te doen. De enige die nogal eens ‘ontsnapt uit het kringetje’ is onze Jef. Hij slaagt erin zelfs al zittend op het potje toch tot aan de wc te schuiven om daar de binnenkant van de pot te inspecteren. Brrr…

Na het potjesritueel stappen ze naar hun kabouterbedjes. Ze kruipen er zelf in, het deken wordt over hen gelegd, en ze blijven liggen. Behalve onze Jef. Ze zeggen dat hij altijd rustig slaapt. Wij hebben zo onze twijfels.
Ze slapen van 12u45 tot 15u30, waarna ze een vieruurtje krijgen. En dan weer op het potje.

Tot 18u30 krijgen ze weer les of mogen ze vrij spelen, afhankelijk van de bezetting van de verzorgsters.
Dan worden ze gewassen in bad, of kattenwas, of niks. Dat hangt af van het feit hoe warm of koud het in de badkamer is en hoeveel snottebellen er circuleren.
Om 19u eten ze volgens dezelfde discipline als alle andere eetmomenten en om 20u gaan ze slapen.

Wij mogen 4 uren per dag gaan spelen met Jef; van 10u tot 12u en van 16u tot 18u. Tijdens de bindingsperiode met Janne in 2008 waren de namiddagbezoeken vroeger, namelijk van 14u tot 16u. Het grote verschil met haar bindingsperiode is dat we deze keer veel minder betrokken worden bij de ouderlijke, zorgende taken in Jefs leven dan dat dat bij Janne het geval was. We kunnen niet veel meer met hem doen dan spelen. Als we hem helpen tijdens het middageten is dat niet echt een realistisch eetmoment. We zitten rond een wiggelwaggeltafeltje onhandig te knoeien op kabouterstoeltjes. Hij zit niet makkelijk, wij niet.

Janne haalden we uit bed ’s morgens, deden haar een pampertje aan, smeerden haar poepje in met zalf, kleedden haar aan, speelden met haar op de mat. Ze kon nog maar net zitten, en bleef dus bij ons op de speelmat zitten. Het verschil met onze energieke rondlopende zoon kan niet groter zijn. We gaven haar een fles, gaven haar groentenpap (dezelfde kool, wortelen en gehakt dan bij Jef) en legden haar na een nieuwe pamper weer in bed. Als ze in de namiddag haar oogjes opende stonden wij er weer. Zo had zij het gevoel dat wij er de hele dag waren. De binding verliep dan ook een pak sneller. Jef zal maar pas echt doorhebben dat wij er alle dagen zijn als hij thuis is. Laat de tijd dus maar heel snel gaan!

Wij voelen het in ieder geval alle keren groeien. Hij is nu niet langer meer alleen een papakindje. Mama is evenwaardig en Janne heeft ondertussen haar eerste natte kus van haar broer gekregen.
We zijn bijna een gezin van 4! Heerlijk!

En wat doen we als we niet naar Jef mogen gaan? Dan verwennen we ons Janne in de binnenspeeltuin waar we genieten van haar uitzinnig enthousiasme op de paardenmolen, als ze een ijsje krijgt of als ze in het treintje mag zitten. En 's avonds voor het slapengaan skypen met het thuisfront. Of we kijken naar 'Mieno' (lees Nemo) die in een 'anenoom' woont. Of naar Pipilangkous die heel veel snoepjes eet. We gaan in bad, we eten, we lezen boekjes, spelen met Jannes popje 'Julie'. We spelen draak, leeuw of 'mamake en papake'. We knoeien met verf. We knutselen met klei. ... Kortom; alles in functie van de kindjes. GENIETEN !!


Dikke kussen
Stien, Wim, Janne en bijna onze Jef

Weetje van de dag: het feit dat onze Jef nog niet helemaal mee is met de routine van de dag heeft er mee te maken dat hij eigenlijk nog wat te jong is voor zijn groepje. Tonya, onze vertaalsters (een geweldig lieve vrouw!) vertelde ons dat Jef zodanig actief was in zijn vorige groepje, dat ze beslist hadden hem wat ‘te vroeg’ te verhuizen naar de oudere kindjes. Een echt meneerke Redbull dus!

Ps. Virginie en Mike; veel groetjes van dokter Love! Ik schrijf het met haar woorden: “Azamat is een geweldige jongen met hele goede ouders” Dus bij deze: proficiat met deze zegen van babyhuis Botakoz!

Afvalcontainers in de tuin; netjes georganiseerd ophaalsysteem.

Of toch niet zo netjes?

Onze blok 'Stepnoi 2 blok 62'

 

Pimp my spoiler-Lada

Onze stepnoi-speeltuin

De (volgens Janne) Oxidoxi-kerk

"Nóg es op de paardenmolen papa!"

Wie zou dit het leukst vinden?

"Kijk es, zelf gemaakt"

Janne aan het raceparcours: 'David tegen Goliath'

"Schieten in het varken zijn p..p mama!"

Hoera, een ijsje!

Jefs slaapkamer: bedje nummer 10

Ons middagritueel

De kammen in de badkamer

Jefs badkamer

De linnenkamer van het babyhuis

Mooi gesorteerd per leefgroepje

Moderne infrastructuur

"Nee mama, ik zie niks!"

Skypen met oma